nr 11 (158)   listopad 2004

Historia Szkoły Podstawowej w Żmigrodzie

Cz. III

Czas płynie szybko i rozpoczyna się kolejny rok szkolny 1949/50. W tym roku pracę rozpoczął pan Władysław Kurgan, który przeszedł ze szkoły w Żmigródku, oraz Janina Brandys, absolwentka liceum. Prowadzone są dwa kursy dla analfabetów oraz szkoła podstawowa dla dorosłych. Ten rok i następny to okres pewnej stabilizacji w pracy szkoły, kontynuacji działań wcześniej podjętych, czas podnoszenia poziomu szkolnictwa.
W roku szkolnym 1951 - 52 kierownikiem szkoły zostaje Mikołaj Bagaj, który do Żmigrodu przybył wraz z żoną Antoniną, też nauczycielką. Pracę podejmuje też Henryk Wróblewski, a do Oleśnicy odchodzi Janina Brandys. Nowy rok szkolny to wielkie zmiany w żmigrodzkiej oświacie . Miasto zostało podzielone na dwa obwody szkolne i we wrześniu 1952r. powstały dwie szkoły podstawowe.
Szkoła Podstawowa nr 1 mieściła się przy ulicy Szkolnej 7, kierownikiem był Czesław Mituniewicz. Grono nauczycielskie to: Olga Bieńko, Hanna Goleniewska, Wiktoria Kędzierska, Antonina Bagaj i Władysław Kurgan.
Szkoła Podstawowa nr 2 zajmowała budynek przy ulicy Szkolnej 11. Kierownictwo przejął Bronisław Łopusiewicz a uczyli - Helena Bieńko, Kazimiera Bojko, Maria Grudzińska, Domicela Jęczmyk i Aleksander Lewkowicz.
Szkoły w tym czasie prowadziły liczne koła przedmiotowe i kółka zainteresowań. Wiele laurów zdobywały zespoły taneczne. Działały organizacje harcerskie oraz PCK i SKO. Każdą uroczystość państwową i szkolną urozmaicano recytacjami, tańcami i śpiewem. Występy dawał teatrzyk szkolny prowadzony przez pana Mariana Pernaka. Szkoły tętniły życiem i gwarem do późnych godzin popołudniowych. Każdy mógł zająć się tym, co lubił i co go interesowało. Młodzież bez trudu zdawała egzaminy wstępne do szkół średnich. Uczniowie uczestniczyli w wielu wycieczkach organizowanych przez szkoły. Podziwiali piękno ojczystej ziemi, kraj dźwigający się z wojennych zniszczeń. Wyjazdy sprzyjały integracji uczniów, którzy pochodzili z różnych stron kraju. W czasie wakacji prowadzono półkolonie, aby otoczyć opieką dzieci, które nigdzie nie wyjeżdżały. Prężna działalność szkoły, to jak widać nie tylko sam proces nauczania, to przecież praca opiekuńcza i wychowawcza. Wspaniali, bezinteresowni, zaangażowani nauczyciele często „między wierszami” przekazywali prawdy, o których w owym czasie nie wolno było wspominać. Doskonale potrafiła to p. Bojko, co pisząca potwierdza z pełną odpowiedzialnością, gdyż była jej uczennicą.
W roku szkolnym 1956/57 Szkoła Nr 2 otrzymała drugi budynek po szkole zawodowej przy ulicy Batorego. Kierownikiem nadal był Bronisław Łopusiewicz . Dzięki jego umiejętnościom i zamiłowaniu do wypychania zwierząt i ptaków szkolny gabinet biologiczny został wyposażony w ciekawe eksponaty. Zwiększenie ilości uczniów i oddziałów klasowych spowodowało przydzielenie etatu zastępcy kierownika szkoły. Zostaje ta funkcja powierzona pani Kazimierze Bojko i odtąd sprawuje pieczę nad budynkiem przy ulicy Batorego. Stan taki trwał do roku 1962.
Rok szkolny 1962/63 przynosi kolejne zmiany w organizacji oświaty. Bazą szkoły nr 1 są budynki przy ulicy Szkolnej 7 i 11 a kierownikiem został pan Bronisław Łopusiewicz .Szkoła nr 1 liczyła 571 uczniów i 18 nauczycieli. Są to Bieńko Helena, Bieńko Olga, Bednarska Helena, Bednarski Mieczysław, Gibka Maria, Jęczmyk Domicela, Jóra Stanisław, Kędzierska Wiktoria, Kurgan Władysław, Kupisiński Tadeusz, Łopusiewicz Helena, Łopusiewicz Teresa, Łucka Hanna, Polka Krystyna, Czajka Maria, Szczepańska Kazimiera, Wasilewka Anna. Siedzibą szkoły nr 2 od tego czasu jest budynek przy ulicy Batorego, gdzie kierownictwo objęła pani Kazimiera Bojko.
Do szkoły nr 2 w pierwszym roku nauki uczęszczało 400 uczniów a grono nauczycielski liczyło 10 osób. W październiku powołano do życia komitet rodzicielski, którego przewodniczącym został pan Kazimierz Żukowski.
Już w lutym 1963 r. komitet zakupił dla szkoły pierwszy telewizor. Był to wspaniały prezent, bo w tym czasie emitowano wiele lekcji z różnych przedmiotów. Do tych audycji dopasowywano tygodniowy rozkład zajęć w szkole. Komitet działał aktywnie. Organizowano m.in. zabawy dla społeczeństwa, z których dochód przeznaczano na zakup pomocy naukowych, dofinansowanie herbaty dla uczniów, szklanki mleka w okresie zimowym oraz pomoc materialną dla najbardziej potrzebujących dzieci.
W szkołach działały organizacje, takie jak harcerstwo, zuchy, LOK, LOP, PCK, SKO oraz koła przedmiotowe i artystyczne. Przez wiele lat odnosiły sukcesy koła taneczne prowadzone przez panie Lucynę Pisulę, Marię Szymalę i Marię Mitek, kółko recytatorskie, chór, zespół muzyczny, zajmując czołowe miejsca w powiecie i województwie.
Szkoła była miejscem, gdzie uczniowie nie tylko pobierali naukę, ale objęci byli również opieką socjalno - materialną oraz obcowali z kulturą. Najczęściej nie przez dom rodzinny, ale przez szkołę stykali się z kulturą przez duże „K”. To ze swoimi wychowawcami wyjeżdżali do teatru, opery, kina, muzeum, na wystawy malarstwa, rzeźby itp. Szkolne Koło Turystyczno - Krajoznawcze organizowało liczne wycieczki. Wielką atrakcją był pierwszy zagraniczny wyjazd do Czechosłowacji dla 70 uczniów w lutym 1964 roku.
Od lat 50- tych wszyscy uczniowie objęci byli opieką medyczno - stomatologiczną. Lekarze i dentyści przyjmowali uczniów w gabinetach szkolnych. Zdarzały się też czasami przykre chwile i taka miała miejsce 6 kwietnia 1963r. Cierpiący na padaczkę uczeń kl. V wpadł do rowu i zaczął tonąć. Zobaczył to uczeń kl. VII Szkoły Podstawowej nr 2 Antoni Warenko. Natychmiast pospieszył z pomocą i wskoczył do wody. Dzięki jego odwadze chłopiec został uratowany. Antoś w podzięce od pani kierowniczki otrzymał pochwałę i książkę, a klasa VII była bardzo dumna z kolegi bohatera.

Członkowie Towarzystwa Miłośników Ziemi Żmigrodzkiej pracują nad książkowym wydaniem powojennej historii Ziemi Żmigrodzkiej. Dzięki życzliwości autorów poszczególnych rozdziałów w kolejnych „Wiadomościach Żmigrodzkich” będą się ukazywały poszczególne podrozdziały wspólnej pracy. W tym i kolejnych numerach „Wiadomości Żmigrodzkich” zaprezentujemy historię szkoły podstawowej w Żmigrodzie autorstwa Mirosławy Borkowskiej.

Mirosława Borkowska

menu

 
 
 
Wiadomości Żmigrodzkie
rss wykonanie
Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług, personalizacji reklam i analizy ruchu. Informacje o sposbie korzystania z witryny, udostępniamy partnerom społecznościowym, reklamowym i analitycznym. Korzystając z tej strony, wyrażasz na to zgodę.