Historia szkoły podstawowej w Żmigrodzie cz. V
Członkowie Towarzystwa Miłośników Ziemi Żmigrodzkiej pracują nad książkowym wydaniem powojennej historii Ziemi Żmigrodzkiej. Dzięki życzliwości autorów poszczególnych rozdziałów w kolejnych „Wiadomościach Żmigrodzkich” będą się ukazywały poszczególne podrozdziały wspólnej pracy. W tym numerze ostatnia część historii Szkoły Podstawowej w Żmigrodzie autorstwa Mirosławy Borkowskiej.
W roku 1972 odeszli na emeryturę wieloletni dyrektorzy szkół, zasłużeni nauczyciele, wychowawcy wielu pokoleń uczniów i nauczycieli, pani
Kazimiera Bójko i pan
Bronisław Łopusiewicz . Nowymi dyrektorami zostali pan
Stanisław Jóra w szkole nr 1 i pan
Jan Olech w szkole nr 2.
Kolejne lata, jak to w szkole upływają uczniom pod znakiem nauki, ale jest to też czas na sport, rozrywkę zabawę. W organizację różnych imprez bardzo angażuje się harcerstwo. W dalszym ciągu sukcesy odnoszą nasi młodzi artyści, tancerze, recytatorzy, mandoliniści i chór. Od wielu lat wiadomo w powiecie, że zespół taneczny ze Żmigrodu pod kier. p.
Marii Mitek jest najlepszy. Pani
Mitkowa nie tylko przez wiele miesięcy ćwiczeń doprowadzała zespół do perfekcji, ale wiele trudu wkładała w przygotowanie kostiumów, które sama projektowała i własnoręcznie szyła, angażując do pomocy męża. Zapłatą za to była satysfakcja i udział w przeglądach artystycznych np. w Lubinie.
Wspaniałą przygodę przeżyli uczestnicy wycieczki w dniach 12-15 VI 1973r. Trasa była długa i wyczerpująca- Częstochowa - Oświęcim - Zakopane - Morskie Oko - Wieliczka - Kraków. Wyjazd ten dostarczył uczniom wielu wrażeń. Większość z nich pierwszy raz była tak daleko i miała okazję zobaczyć to, o czym uczyła się na lekcjach historii, geografii czy języka polskiego.
Co roku starsi uczniowie pomagali w wykopkach w PGR. Praca zwykle trwała od godz. 800 - 1400. Za część zarobionych pieniędzy kupowano dla szkoły jakiś sprzęt, np. radio, magnetofon, większość zaś zostawała przeznaczona na wycieczkę. Wiosną zaś zarabiano pomagając przy sadzeniu lasu albo pracach pielęgnacyjnych w szkółce.
Rok szkolny 1975-76 - następuje reforma oświatowa - powstanie zbiorczych szkół gminnych, które miały wyrównać start młodzieży wiejskiej. W Żmigrodzie taka szkoła powstała z połączenia szkół nr 1 i 2 oraz szkół z Osieka i Borzęcina. Dla uczniów tych wiosek zorganizowano dowozy specjalnym autobusem szkolnym. Dowożeni byli tylko uczniowie starsi. Młodsze dzieci pozostały w swoich wioskach a szkoły stały się punktami filialnymi Zbiorczej Szkoły Gminnej. Dyrektorem został mgr
Jan Olech i pełnił tę funkcję przez 10lat, czyli przez cały okres funkcjonowania zbiorczych szkół gminnych. Grono pedagogiczne liczyło w tym czasie 46 osób. Lekcje odbywały się w 3 budynkach. Młodsze klasy uczyły się przy ulicy Batorego, gdzie dobudowano salę gimnastyczną z sanitariatami, kuchnią, biblioteką i dwiema małymi klasami.
Zbiorcza Szkoła Gminna kontynuowała tradycje i zwyczaje szkół, które weszły w jej skład . Świętowano uroczystości i rocznice. Pomagano pegeerom w wykopkach ziemniaków i buraków. Działały koła przedmiotowe, koła zainteresowań, ZHP. Wyjeżdżano na bliższe i dalsze wycieczki, które pozwalały poznać piękno naszego kraju, dostarczały wielu wrażeń i pogłębiały wiedzę geograficzno - historyczną. Organizowano gminne olimpiady przedmiotowe i zawody sportowe. Podczas ferii zimowych organizowano zajęcia sportowe, bezpłatne wyjazdy na sanki i narty, klasowe zabawy taneczne. Rokrocznie podczas uroczystego zakończenia roku szkolnego nagrodzeni byli najlepsi uczniowie. Nagrody w postaci cennych książek fundował komitet rodzicielski oraz zakłady pracy, które przejęły na siebie funkcję opiekuńczą.
Praca szkoły to nie tylko wysiłek uczniów i trud nauczycieli, to również mozolna, niemal syzyfowa praca rzeszy pań sprzątaczek , woźnych, palaczy, konserwatorów. To również praca sekretariatu i administracji. Szkoła nie mogłaby sprawnie funkcjonować bez tych wszystkich oddanych i życzliwych dzieciom ludzi.
Mirosława Borkowska