archiwum - 06 - marzec

2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 2026

Co tam słychać w Bargteheide?

Przed kilkoma dniami otrzymałem najświeższą i dość pokaźną porcję artykułów z prasy lokalnej z okolic Bargteheide, miasta partnerskiego Żmigrodu. Jak zwykle w tej rubryce przedstawię Państwu najciekawsze z nich. Zapraszam do lektury.

W jednej ze szkół w Bargteheide wprowadzono ciekawą formę nauczania - swobodne uczenie się. Jest to forma zajęć szkolnych, na których uczniowie pracując w grupie sami dokonują wyboru materiału nauczania i sposobu jego opracowania. Zajęcia takie trwają dwie godziny lekcyjne, podczas których nauczyciel spełnia jedynie rolę doradcy. Podczas pracy uczniowie mają do dyspozycji zasoby biblioteki i zaplecza pracowni przedmiotowej. Stosowana jest przy tym taka procedura, że uczeń, który ma problemy z daną partią materiału zwraca się o pomoc najpierw do swojej grupy, a dopiero w ostateczności do nauczyciela. Dzięki temu nauczyciel może poświęcić więcej czasu uczniom, którzy mają największe problemy z opracowaniem swojego zadania, a pozostali uczniowie uczą się samodzielnej i grupowej techniki pracy. Oczywiście na koniec zajęć następuje podsumowanie i ocena wykonanych przez uczniów zadań. Przypomina to prace projektowe w naszych szkołach, ale różnicą jest to, że w szkołach niemieckich takie swobodne uczenie się odbywa się całkowicie w ramach zajęć danego przedmiotu.

Ochotnicza straż pożarna w Bargteheide obchodziła w lutym tego roku jubileusz 125-lecia istnienia. Z tej okazji we wszystkich miejscowych gazetach ukazywały się artykuły wspomnieniowe. Pomysł powołania ochotniczej straży powstał w ramach Męskiego Towarzystwa Sportowego z Bargteheide w roku 1881 i w jej szeregach było wtedy 43 aktywnych członków. Obecnie straż pożarna z Bargteheide to 64 dobrze wyszkolonych strażaków dysponujących nowoczesnym sprzętem, wspomaganych przez 18 członków drużyny młodzieżowej. W ubiegłym roku straż wzywana była 114 razy, z czego 29 przypadki stanowiły pożary. Podkreślić należy że w szeregi straży co roku wstępują młodzi członkowie. W tym roku było to ośmioro młodych ludzi w wieku 10-15 lat.

Wszystko wskazuje na to, że drugi etap remontu ulicy ratuszowej w Bargteheide może zostać rozpoczęty rok wcześniej niż to początkowo planowano. Może stać się tak dlatego, że - jak twierdzi burmistrz Mitsch - stan finansów miejskich wygląda w tym roku całkiem zadowalająco. Wprowadzony program oddłużenia kasy miejskiej przynosi pozytywne skutki. Szacowany na 720 000 euro projekt przebudowy drugiego odcinka głównej ulicy miasta mógłby zatem zostać wprowadzony w życie już w roku 2006.

Echa katastrofy budowlanej w Katowicach dotarły także do Bargteheide. Lokalna prasa przypominała podobne przypadki zawalenia się dachów na terenie Niemiec i prezentowała obecne wymagania techniczne stawiane budynkom z płaskimi dachami. Takie budynki znajdują się także w okolicach Bargteheide. Dachy niektórych z nich zostały w trakcie ostatnich kilkunastu lat przebudowane na dachy z minimalnych nachyleniem 15%. Inne wzmocniono od spodu specjalnymi konstrukcjami z drewna i metalu. Jeszcze inne czekają na remont lub przebudowę.

Ciekawy projekt zainicjowany został przez jedną z lokalnych gazety z Bargteheide i 9 miejscowych szkół. Projekt nazywa się „Gazeta w szkole” i realizowany jest głównie przez uczniów. Uczniowie ci przejmują role reporterów i sami zdobywają informacje, opracowują ankiety dla czytelników, piszą reportaże i artykuły. Wspomagani są w tej pracy przez swoich nauczycieli, którzy pełnią także rolę opiekunów podczas eskapad młodych żurnalistów. Styczniowy numer dodatku „GWS” poświęcony był niemieckiej armii, warunkom życia i szkolenia żołnierzy, możliwościom zdobycia zawodu w ramach wyszkolenia wojskowego.

Wybrał, przetłumaczył i komentarzem opatrzył
Robert Kolebuk (kolebukr@poczta.onet.pl)

[PANEL PRAWY]

archiwum - 06 - marzec

Co tam słychać w Bargteheide?

Wybrał, przetłumaczył i komentarzem opatrzył Robert Kolebuk (kolebukr@poczta.onet.pl)

Wybrał, przetłumaczył i komentarzem opatrzył
Robert Kolebuk (kolebukr@poczta.onet.pl)