?Felieton(ik) - Kocham mojego Pazura

Świat zwariował, drzew coraz mniej, ludzie jak psy, a psy jak ludzie.

Dziś o tym, który czeka na mnie w domu, puka w okno, kiedy nadchodzi pora spaceru, czuwa dniem i nocą i nigdy się ze mną nie kłoci. Chociaż chociaż - to ostatnie nie jest takie pewne.

Otóż rano, gdy śpieszę do pracy, mój pies warczy na mnie. Długo nie wiedziałam, o co mu chodzi, teraz wiem, on się złości, że zostanie sam. Tak zaczyna się poranek. Potem następuje powrót, radosne powitanie, machanie ogonem oraz oczekiwanie na michę. Następnie spacer. Musi być codziennie. Trasy zmieniam od czasu kiedy przeczytałam, że pies też człowiek, rozwijać się pragnie. W trakcie obwąchiwanie swoich miejsc oraz próby socjalizacji z innymi pieskami. Większość rasowych i bezrasowych lubi, denerwuje go tylko ten, który źle go potraktował w wieku niedorosłym. Tego wyczuwa z daleka. Zna swoich pieskich sąsiadów z jednej i z drugiej strony. Niektórych, jak choćby Maniusia, od urodzenia. Na ludzi poszczeka, bo nigdy nie wiadomo, czego chcą. Ale najbardziej lubi leżeć i czuwać. Wieczorem obowiązkowo odwiedziny w domu pana i pani, by poleżeć na dywaniku obok fotela pana domu. No i sprawdzić, co w misce kota.

Z kotem sprawa jest nieoczywista, bo kot czarny i zwinny, ma geny wojownika walczącego o przetrwanie. Toteż daje radę z szefem obejścia, a nawet trochę szarogęsi się w domu. Tym sposobem panuje tu względna równowaga - każdy ma swój rewir. Karma kota odpowiada psu, odwrotnie niekoniecznie.

I kiedy myślałam, o czym pozytywnym napisać ten felieton, to właśnie pies przyszedł mi do głowy. Wiemy, że zwierzak ów pomaga nam zdrowo żyć: obniżyć stres i ciśnienie krwi, pozwala spalać kalorie podczas spaceru, wyczuwa raka płuc i jelita grubego, a nawet atak padaczki. Jest ciepły, serdeczny, umila życie. Na dodatek rozumie około 250 słów.

Mój pies jest wielki i piękny, w poświacie słonecznej wygląda, jakby miał niebieską aureolę. Ma trzy lata i wabi się Pazur. Ludzie się go obawiają, ale dostrzegają jego wyjątkowość. I te kilka komplementów, które od nich słyszę, powoduje, że jestem dumna, że pozwala mi chodzić z sobą na spacer.

eco