archiwum - 07 - czerwiec

2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 2026

Delegacja z Francji odwiedziła firmę LECH-MET

Uczniowie z Radziądza na "zielonej szkole"

Zapiski z zielonej podróży - część 2

Tradycją radziądzkiej szkoły jest organizowanie wyjazdów w ramach programu „zielonej szkoły”. W tym roku pojechaliśmy w Beskid Śląski i Żywiecki pod hasłem „Do źródeł Wisły”. Oto wspomnienia, wrażenia i odczucia uczestników wyjazdu, a także bardzo ogólna prezentacja naszego programu. Często powtarzane zdanie przewodnika, który realizował z nami szlak wycieczki, to: „program jest bogaty i musimy trzymać się czasu”. No i trzymaliśmy się, a tym samym zobaczyliśmy wszystko, co zaplanowaliśmy. Poniżej przedstawiamy kolejną „porcję” wrażeń młodzieży, pierwsze dwa opisy zamieściliśmy w poprzednim numerze „Wiadomości Żmigrodzkich”.

We wtorek musieliśmy wcześnie wstać. W naszym pokoju obudziłyśmy się już o szóstej z wyjątkiem Pauliny, bo ona to straszny śpioch. W ogóle nie chciało jej się wstawać z łóżka - zresztą jak każdego dnia. Po śniadaniu przywitaliśmy Pana przewodnika, z którym pojechaliśmy do Cieszyna. W autobusie opowiadał nam o mijanych miejscach. Najfajniej było po południu. Byliśmy w parku niespodzianek, gdzie odbył się pokaz łowów ptaków drapieżnych, a sokolnik tak ciekawie o nich opowiadał. Jacek mógł trzymać jastrzębia na specjalnej rękawicy, bo odpowiedział dobrze na pytanie konkursowe. Bawiliśmy się także na wspaniałym placu zabaw.
Później pojechaliśmy wyciągiem krzesełkowym na Czantorię (tak nazywała się góra). Mogliśmy podziwiać z wysoka widoki Beskidów i Wisły.
Karina Dłutowska kl. III

W czasie pobytu na „zielonej szkole” wybraliśmy się do źródeł Wisły na Baranią Górę. Do przejścia mieliśmy 20 kilometrów. Włożyliśmy do toreb zapasowe swetry, które okazały się zbyteczne, bo pogoda była strzałem w dziesiątkę.
Najpierw szliśmy długo drogą asfaltową - niestety pod górkę. Następnie zaczerpnęliśmy lodowatej wody ze źródełka. Przystanek, a potem wspinaczka drogą „wychodzoną” przez turystów. Prawie na szczycie było schronisko, ale w remoncie. Ruszyliśmy dalej. Z daleka było słychać szum wody. Zbliżaliśmy się do źródła. Woda była krystalicznie czysta i płytka. Nawet można było przejść na drugi brzeg przez wystające z wody kamienie. Gdy panie zwołały zbiórkę, nasz kolega tak się spieszył, że wpadł do wody. W drodze powrotnej najlepszą formę miała pani Urszula. Poganiała wszystkich swoją piosenką: „raz, dwa, lewa...”. Musieliśmy maszerować w rytm piosenki. Pan przewodnik pokazał nam wielką samotną skałę. Takie skały nazywa się „ostańcami”. Skróty pod górkę opłaciły się, bo już z daleka było widać autobus. Niektórzy ostatkami sił nawet do niego biegli.
Oliwia Sawicka kl. V

Trzeciego dnia była wyprawa na Baranią Górę - o jej jej .......!!! Ta wyprawa była jak za karę! Wszyscy stękali, jęczeli, marudzili, ale jakoś dotarliśmy prawie na szczyt. Szliśmy aż 20 kilometrów, a idąc mijaliśmy Czarną i Białą Wisełkę. Za to nagroda była wieczorem. Byliśmy na basenie w hotelu „Gołębiewski”. Uwaga pojechaliśmy autokarem, a już myśleliśmy, że Panie odesłały go do domu!
Marlena Podróżna kl. III

Basen to wspaniałe miejsce, bo leczy po wyprawie na Baranią Górę. Ten basen był wyjątkowo nowoczesny. Trochę kłopotów mieliśmy z otwieraniem szafek. Do urządzenia zwanego czytnikiem trzeba było przyłożyć otrzymany „zegarek” i wyświetlał się numer szafki, a potem 10 sekund na odnalezienie swojej... i gotowe. Niektórym nie udało się za pierwszym razem, ani za drugim, ale jak to się mówi do trzech razy sztuka. Jedynie wiedzieli jak to się robi ci, którzy byli w ubiegłym roku na „zielonej szkole”. Atrakcją na basenie były zjeżdżalnie, bicze wodne i fale - prawie morskie. Było super!!! Niestety wszystko co dobre szybko (po dwóch godzinach) się kończy. I znów były szafki, ale tym razem poszło nam sprawniej.
Joanna Hordziejewicz kl. III

Z pobytu w Beskidach najbardziej pamiętam górala - Jaśka Kawuloka. A było tak. Czwartego dnia pojechaliśmy obejrzeć chałupę góralską. Na początku, gdy go zobaczyliśmy, myśleliśmy, że opowie nam o życiu górali i o chałupach i na tym koniec. Ale ku naszemu zdziwieniu góral opowiedział i owszem o chałupie, ale potem było też wiele ciekawych i dowcipnych informacji. Pokazywał nam różne instrumenty ludowe i pięknie na nich grał. Nawet nasz kierowca (pan Jacek) próbował grać na trombicie i o dziwo wychodziło mu to. Później opowiedział nam o strojach górali z Istebnej. Kobiety, które były po ślubie, musiały mieć zakryte głowy, a jak miały odkryte to nie miały jeszcze męża. Po wszystkich opowieściach Jasiek odpowiadał na nasze pytania. Ktoś zapytał o jego wiek i dowiedzieliśmy się, że jest w wieku chałupy, a ta ma 150 lat. To był oczywiście żart, bo Jasiek był młody. Zresztą cała opowieść Jaśka była wesoła, a najśmieszniej było, gdy mówił gwarą i nikt nic nie rozumiał.
Dominika Matysiak kl. III

Pobudka 7.30. Wstawać, pakować się. Każdy wszystko wciska i upycha. Nadchodzi pora śniadania. Wszyscy jak stado słoni zbiegają po schodach jakby nie jedli od miesiąca.
Bagaże poznoszone na dół, prowiant wzięty i do autokaru. Ruszyliśmy. Jeszcze w Wiśle był przystanek na oscypki, potem już pojechaliśmy do zamku pszczyńskiego. A tam były takie bajerancki kapcie, można się było na nich ślizgać jak na lodzie. Zwiedzaliśmy pomieszczenia zamku, były tam piękne meble i stare przedmioty, wypchane zwierzęta, poroża, broń w zbrojowni. O wszystkim opowiadał przewodnik. Jeszcze poszliśmy kupić pamiątki, lody i watę cukrową i ruszyliśmy na dobre. Po drodze było kilka przystanków, a na DVD w autokarze oglądaliśmy filmy.
Gdy wreszcie dojeżdżaliśmy do Radziądza, zaczęło się końcowe odliczanie: 10,9,8,7,5,4,3,2,1!!!!!!! Pod naszą kochaną szkołą autokar zatrzymał się, wysiadamy, rodzice czekają, bagaże w dłoń i do domu.

Anna Kraśniewska kl. IV

[PANEL PRAWY]