archiwum - 06 - maj

2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 2026

Co tam słychać w Bargteheide?

Najświeższą porcję wycinków prasowych z Bargteheide przywiozła mi przed kilkoma dniami delegacja młodzieży z Gymnasium Eckhorst. Siadam więc od razu do pracy, żeby podzielić się z Państwem ich treścią. Zapraszam do lektury!

Ostatnio w nagłówkach lokalnych gazet z Bargteheide królował jeden temat - sprawa domu dla niepełnosprawnych, który miał zostać wybudowany na jednym z nowych osiedli miasta. Już prawie wszystko było załatwione, kiedy niespodziewanie protestować zaczęli mieszkańcy ulicy, przy której miał stanąć dom. Nie pomogły naciski opinii publicznej, nie pomogły mediacje burmistrza miasta. Zdecydowany protest zacietrzewionych mieszkańców spowodował, że dotychczasowy właściciel parceli wycofał ofertę jej sprzedaży. W takiej sytuacji przy ulicy „Am Gerstenfeld” nie powstanie dom, w którym upośledzeni mieli uczyć się w miarę samodzielnego życia. Wprawdzie władze miejskie zapowiedziały już, że dom i tak powstanie w innym miejscu, ale w całej tej sprawie niepokojące jest to, że małej grupie podsycanych nieuzasadnionym lękiem umysłów udało się narzucić większości obywateli swój obraz rzeczywistości. Obraz, w którym nie ma miejsca dla innych, odmiennych, nie swoich. A mnie od razu przypomniał się inny kraj w centrum Europy, w którym ostatnio ciemnogród coraz śmielej dochodzi do głosu. Jedyną pociechą niech będzie to, że zajścia w Bargteheide dały życie inicjatywie młodzieży o nazwie „Tolerancyjne Bargteheide”, której członkowie postawili sobie za cel zwalczanie uprzedzeń, nietolerancji i integrowanie wszystkich mieszkańców małej społeczności Bargteheide. Więc może i w ciemnogrodzie pojawi się kaganek, który go rozświetli...

Swoje dziesięciolecie obchodziła ostatnio organizacja „Stół”, która działa przy ewangelickiej gminie w Bargteheide. Jej cel jest prosty: zdobywać jak najwięcej żywności i przekazywać ją najbardziej potrzebującym mieszkańcom lokalnej społeczności. 18 społecznie pracujących członków zrzeszenia zadaje sobie wiele trudu, aby od producentów żywności i supermarketów pozyskać artykuły spożywcze. Miejsce, w którym co tydzień w piątkowe popołudnie dokonuje się podział, nazywane jest sklepem bez kasy, a dobroczyńcy ze „Stołu” ciągle chętnie przyjmą w swe szeregi kolejnych wolontariuszy.

„Stowarzyszenie Na Rzecz Upiększania Miasta Bargteheide” podjęło jak co roku na wiosnę akcję obsadzania klombów miejskich narcyzami. Niestety w tym roku członkowie stowarzyszenia co raz doprowadzani są wściekłości przez złodziei kwiatów, którzy kwiaty w miejscach publicznych traktują jak swoją własność. I nie chodzi tu o zawodowych rzezimieszków, ale o tak zwanych porządnych obywateli. Na gorącym uczynku przyłapany został na przykład ojciec spacerujący w towarzystwie swojej kilkunastoletniej córki. Nie rozumiał kierowanych do siebie pretensji. Inny pan ściął piękny bukiet dla swojej żony. Też nie widział w tym nic złego. Władze miasta w osobie samego burmistrza zapowiedziały, że dla takich czynów nie będzie pobłażania i złodzieje kwiatów traktowani będą jak wszyscy inni złodzieje. I chyba słusznie.

„Nie jesteśmy świnkami do oszczędzania” - pod takim hasłem strajkowało w Bargteheide około 50 lekarzy, terapeutów i pracowników służby zdrowia. Przyłączyli się oni do ogólnokrajowego protestu i na jeden dzień zamknęli swoje gabinety. Powodem protestu było wejście w życie nowej ustawy o lekach, według której lekarze będą musieli stosować ograniczenia w wypisywaniu lekarstw i preferować tańsze preparaty. Kto się nie podporządkuje, będzie musiał liczyć się z obcięciem pensji. Lekarze w tej ustawie widzą zamach na swoje kompetencje i zarzucają władzom, że chce łatać dziury w budżecie kosztem służby zdrowia. Dla nas - nic nowego.

Wybrał, przetłumaczył i komentarzem opatrzył
Robert Kolebuk (kolebukr@poczta.onet.pl)

[PANEL PRAWY]

archiwum - 06 - maj

Co tam słychać w Bargteheide?

Wybrał, przetłumaczył i komentarzem opatrzył Robert Kolebuk (kolebukr@poczta.onet.pl)

Wybrał, przetłumaczył i komentarzem opatrzył
Robert Kolebuk (kolebukr@poczta.onet.pl)