archiwum - 11 - październik

2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018 2019 2020 2021 2022 2023 2024 2025 2026

01 02 03 04 05 06 07 08 09 10 11 12

spis treści

Rugby we Wrocławiu z udziałem Dragons'ów

20-21 września 2011 r. Wrocławski Salon Maturzystów

Rugby we Wrocławiu z udziałem Dragons'ów

20-21 września 2011 r. Wrocławski Salon Maturzystów

"Zielona Dolina" zwiedza i maluje

W dniach od 04 do 13 października przedszkolaki siedmiokrotnie, poprzez zabawę poznawały historię regionu, wtórowali im żmigrodzcy gimnazjaliści i ich opiekun, panie przedszkolanki oraz pracownicy baszty.
Dobra zabawa dorosłych z dziećmi jest możliwa tylko wtedy, gdy Ci pierwsi będą chcieli pobudzić swoją wyobraźnie do tego stopnia, by np. zamiast kawałka patyka widzieć miecz a wersalka w dużym pokoju stała się twierdzą rzekomo nie do zdobycia. Wspaniale owe zjawisko pokazuje film „Marzyciel”, w którym kilkukrotnie pojawiają się sceny z zabaw pokazywane przez reżysera dwu torowo. To jak jest naprawdę i to jak postrzegają otoczenie dzieci dzięki swojemu wyobrażeniu (polecam tą produkcję). Z tego samego założenia wyszliśmy organizując żmigrodzkiemu przedszkolu „Zielona Dolina” zajęcia na terenie zespołu pałacowo - parkowego mianowicie, aby na każdym korku pobudzać wyobraźnię.
Pałac Hatzfeldtów w okresie świetności liczył mnóstwo pomieszczeń, stąd też konieczność posiadania na usługach odźwiernego. Po latach upadku i ponownego odrodzenia dzięki rewitalizacji ruin na nowo pojawiło się życie w zabytkowych murach, a mam tu na myśli odwiedzających nas zewsząd turystów. Dziś, aby zobaczyć wszystkie zakamarki pałacu, również trzeba przejść przez wiele drzwi, wystarczy mieć magiczne klucze...
Z tego względu na początku zwiedzania dwoje dzieci z każdej grupy przedszkolaków otrzymywało klucze od pałacu, którymi otwierali i zamykali poszczególne sale. Odpowiedzialność na dwojga śmiałków ciążyła duża, bo każdy chciał zobaczyć wszystkie komnaty. Najpierw kaplica - ławki dookoła nas, ołtarz w głębi z figurką Matki Boskiej i obrazy na ścianach. Idziemy dalej, mniejsze pomieszczenie przy kaplicy i kolejne salony. Każdy uważał, aby nie zadeptać świeżo wypranego dywanu i nie strącić z szafki pięknego wazonu. Następnie wizyta w ogrodzie zimowym, gdzie wśród mnóstwa roślin stoi mały stoliczek z dwoma krzesłami. Zapewne niedługo, któreś z książąt przyjdzie na południową herbatkę.
O tym, że dzieci maja niezwykłą wyobraźnię niech świadczy wypowiedź „Proszę Pana, a te ruiny wyglądają jak taki stary dziadek!”. Zapytałem więc dla porównania jak nazwałby odrestaurowaną ścianę frontową? „A ta ściana to wygląda jak młoda Pani, co idzie do ślubu!”. Nic dodać nic ująć.
Z pałacowych salonów przedszkolaki udały się do zabytkowej wieży rycerskiej. W podziemiu zobaczyły dawne „lochy”, gdzie dziś można obejrzeć makietę centrum Żmigrodu. Dzieci bardzo chętnie przyglądały się malutkim budynkom i wypatrywały to swoich domów, to różnych sklepów. Tutaj my, dorośli musieliśmy sobie wyobrazić jak przyjemne musi być uczucie spojrzeć na miniaturowe budowle, które na co dzień wydają się ogromne dla dzieci. Po wizycie w podziemiach rozpoczęła się wędrówka ku górnym piętrom baszty. Celowo ominęliśmy pierwsze z nich, czyli salę konferencyjną z której dobiegały dźwięki muzyki, ale o tym później. Na okres wizyt „Zielonej Doliny” w sali rycerskiej umieszczono zamek zbudowany z kartonu na okazję tegorocznych obchodów Żmigrodzkich Dni Smoka. Ta niezwykła konstrukcja jak magnez przyciągała dzieci, które przez niewielkie okienka próbowały dojrzeć żyjących wewnątrz książąt. Dodatkową atrakcję stanowiły makrofotografie owadów. Wielkie oczy i zębiska, czasami wywoływały strach, a czasami wzbudzały olbrzymie zaciekawienie. W apartamencie wszyscy udali się na zasłużony odpoczynek, bo w końcu wejście na 3 piętro wieży to dla młodych turystów nie lada wyczyn. Tam każdy mógł usiąść na królewskim łożu i fotelach. Ostatni wysiłek związany z wejściem na wieże wiązał się z ujrzeniem „pomieszczenia” na tarasie z niekończącymi się ścianami oraz wysokim sufitem pomalowanym w chmury i niebo. Chłopcy bez zbędnych namów wcielili się w role broniących basztę rycerzy, dziewczynki zaś zebrane w grupki podziwiały drzewa oraz stojący w dole pałac. Ostatnim do zwiedzenia piętrem wypełnionym muzyką, była wspomniana wcześniej sala konferencyjna, a cóż w niej się działo ?
Jan A.P Kaczmarek za wspaniałą muzykę do „Marzyciela” otrzymał Oskara, dlatego postanowiliśmy wykorzystać ją jako wabik i tło dla zajęć plastycznych, które wieńczyły całą wizytę w zespole pałacowo-parkowym. Na przygotowanych stanowiskach czekały cztery obrazy, w które dzieci za pomocą farb tchnęły „życie”. Palety barw wymieszały się tworząc niezwykłe dzieła. Nie był to koniec niespodzianek. Po zakończeniu malarskich poczynań „Zieloną Dolinę” odwiedzili specjalni goście, czyli księżniczka i książę żmigrodzkiego pałacu. W jednych grupach głośne fanfary, w innych chóralne nawoływania wskazywały książęcej parze, gdzie maja się udać. Pomoc gości specjalnych była niezbędna przy łączeniu czterech obrazów, bo okazało się, że razem tworzą jedną całość. Na koniec księżniczka, tudzież książę odczytywali legendę o Żmigrodzie, która była wysłuchiwana z niezwykłym zaciekawieniem. Jeszcze tylko pożegnanie z dziećmi i każdy mógł się udać na zasłużony odpoczynek.
W rolę pałacowych władców podczas odwiedzin przedszkola wcielali się uczniowie Gimnazjum im. Macieja Rataja w Żmigrodzie: Dominika Tonderys i Bartosz Szymański, Monika Dziuda i Dominik Jakubczyk, Ewa Hojnacka i Konrad Gleń, Karolina Waniewska i Patryk Kopij oraz Gosia Janik i Piotrek Szulc. Opiekunem tegoż licznego orszaku był Marcin Chytry nauczyciel żmigrodzkiego gimnazjum. W sumie podczas siedmiu zajęć uczestniczyło około 130 dzieci. Część materiałów niezbędnych do zajęć zakupił organizator, czyli Stowarzyszenie Gmin Turystycznych Wzgórz Trzebnickich i Doliny Baryczy. Miejmy nadzieje, że pałac i baszta jeszcze niejednokrotnie staną się wielką sceną, na której główną rolę odegra wyobraźnia zwiedzających.

Mirosław Kłopotowski

[PANEL PRAWY]