Porady językoznawcy

Odmiana nazwisk w liczbie mnogiej
Zgodnie z zasadami wspomnianymi w poprzednich częściach tego tematu, wzorcowe są formy odmieniające nazwiska, natomiast dopuszczalne - formy z nazwiskiem nie odmienianym. Jeżeli chodzi o liczbę mnogą, w zasadzie mamy dwa sposoby odmiany nazwisk.
1. Nazwiska zakończone na spółgłoski (Banaś) i samogłoski -a-? (Nawara), -o-? (Kościuszko), -e- (Krauze):
M. Banasiowie, Kościuszkowie, Nawarowie, Krauzowie, D. Banasiów, Kościuszków, Nawarów, Krauzów, C. Banasiom, Kościuszkom, Nawarom, Krauzom, B. Banasi?ów, Kościuszków, Nawarów, Krauzów, N. Banasi?ami, Kościuszkami, Nawarami, Krauzami, Msc. Banasiach, Kościuszkach, Nawarach, Krauzach.
2. Nazwiska zakończone na samogłoski -i- (Kowalski) ?, -y- (Cichy). Należy pamiętać, że i/?y jest wymienne, dlatego w przypadku nazwiska zakończonego na -i- odmienia się analogicznie -ich-,-im- itd.
M. Cichowie, Kowalscy, D. Cich?ych, Kowalskich, C. Cich?ym, Kowalskim, B. Cichych, Kowalskich, N. Cich?ymi, Kowalskimi, Msc. Cichych, Kowalskich.
Nazwiska pochodzenia obcego zakończone w wymowie na -e, lecz pisane przez -é, -ée, -ai, -ais, np. Merimée (czyt. merime), Meriméego; Rebelais (czyt. rebele), Rebalais'go. Po nie wymawianej literze spółgłoskowej -s stawiamy apostrof. W liczbie mnogiej pozostają w zasadzie nieodmienne.

Językoznawcze ciekawostki ze świata
Naukowcy oszacowali, że na świecie występuje od 6,5 do 7 tys. języków, z czego eksploatowanych jest ok. 150. Wniosek jest następujący: 98% populacji ludzkiej posługuje się 2% języków. Największe skumulowanie języków, bo jakieś 800-1000 istnieje na stosunkowo niewielkim obszarze Papui-Nowej Gwinei (państwo w Oceanii). Żyje tam plemię Dani, które stosuje tylko dwa określenia barw: mili (czarny, niebieski, zielony), mola (biały, czerwony, żółty, fioletowy, różowy). Co dwa tygodnie na świecie wymiera jeden język - wraz ze śmiercią jedynego użytkownika danego języka.

A. Krystaszek