Palenie szkodzi!

I nie chodzi o palenie papierosów, ale spalanie śmieci w zaciszu domowego ogniska. To "domowe ognisko" jest przyczyną wielu chorób, a nawet zagrożeń cywilizacyjnych. Niby wszyscy o tym wiemy. To dlaczego podczas spaceru wieczorową porą po osiedlu robi się słodko w ustach? Dlaczego dym ulatujący kominem jest smołowaty? Dlaczego my i nasze dzieci cierpimy na alergie? Otóż sami sobie to fundujemy. Dlatego dzisiejszy artykuł dedykujemy jeszcze nieprzekonanym. A jeśli choćby jeden z nich zmienił swoje przyzwyczajenia i nie upychał foliowych woreczków we własnym piecu, to opłacało się!

Zobacz, co Ci grozi!


Spalanie śmieci w domowych piecach i kotłowniach jest źródłem zanieczyszczeń, które są szkodliwe dla ludzi i środowiska naturalnego. Substancje, które wydzielają się w trakcie spalania śmieci w niskich temperaturach są groźne dla zdrowia i życia.

Szczególnie niebezpieczne dla zdrowia jest spalanie odpadów z tworzyw sztucznych np. butelek typu PET, worków foliowych, a także opakowań po sokach, mleku, odpadów z gumy, lakierowanego drewna, mebli.

W trakcie spalania śmieci w domowych piecach, w niskiej temperaturze (200-500°C) do atmosfery trafiają między innymi:

tlenek węgla (CO)
nieorganiczne zwiÄ…zki chloru (HCL)
nieorganiczne zwiÄ…zki fluoru (HF)
tlenki azotu (NOx)
dwutlenek siarki (SO2)
metale ciężkie zaliczane do klasy I (kadm, rtęć, tytan), II (arsen, kobalt, nikiel, selen), III (ołów, chrom)

Dwutlenek siarki (SO2) powoduje: u ludzi trudności w oddychaniu, a u roślin zanik chlorofilu (obumieranie liści). Jest przyczyną powstawania siarczanów i kwasu siarkowego, co prowadzi do suchych i mokrych opadów kwaśnych deszczy. Odkładając się w glebie powoduje jej zakwaszenie i zasolenie.

Tlenki azotu (NOx) mogą być przyczyną zapalenia płuc i bronchitu. U roślin powodują uszkodzenia liści. W powietrzu tworzą kwas azotowy, który odkładając się w glebie podwyższa ich zawartość w produktach roślinnych.

Tlenek węgla (CO) jest trujący dla ludzi i zwierząt. Wiąże czerwone ciałka krwi, utrudniając transport tlenu. Oddziałuje także na centralny układ nerwowy. Pył odkładając się w glebie powoduje szkodliwe dla zdrowia człowieka zanieczyszczenie roślin metalami ciężkimi. Przyspiesza powstawanie trójtlenku siarki (SO3), który w powietrzu atmosferycznym tworzy z parą wodną aerozol kwasu siarkowego.

W wyniku samorzutnych reakcji chemicznych z emitowanych pyłów zawierających węgiel organiczny i nieorganiczne chlorki, w obecności metali ciężkich (głównie miedzi) jako katalizatora oraz tlenu i pary wodnej z powietrza, powstają szczególnie groźne związki zwane dioksynami i furanami. Należą one do grupy związków kancerogennych, czyli rakotwórczych, a powstają jako produkty uboczne spalania różnych odpadów. Dioksyny to najbardziej szkodliwe substancje, jakie zidentyfikowano w środowisku. Dioksyny są 10 tysięcy razy bardziej trujące od cyjanku potasu!


Czego nie wolno palić

Pamiętaj! Domowy piec nie jest przeznaczony do spalania odpadów i śmieci!

Prawo jasno określa czego nie wolno spalać w piecach i domowych kotłowniach:

plastikowych pojemników i butelek po napojach,
zużytych opon
innych odpadów z gumy,
przedmiotów z tworzyw sztucznych,
elementów drewnianych pokrytych lakierem,
sztucznej skóry,
opakowań po rozpuszczalnikach czy środkach ochrony roślin,
opakowań po farbach i lakierach,
pozostałości farb i lakierów,
plastikowych toreb z polityenu,
papieru bielonego zwiÄ…zkami chloru z nadrukiem farb kolorowych.


W gospodarstwach domowych można spalać tylko - poza opałem:

papier, tekturÄ™ i drewno
odpady kory i korka
trociny, wióry i ścinki
mechanicznie wydzielone odrzuty z przeróbki makulatury.
opakowania z papieru, tektury i drewna

Jeżeli nie piec, to co?

Palenie odpadów i śmieci w piecach domowych niszczy środowisko i nasze zdrowie. Przynosi także wymierne straty finansowe. Większość odpadów da się bowiem po przetworzeniu ponownie wykorzystać. Wystarczy tylko wiedzieć, co z nimi zrobić.



Oto krótki przewodnik „Co zrobić z odpadami?"

Makulaturę, plastikowe butelki czy też opakowania szklane wrzucamy do specjalnych kolorowych pojemników. Zasady prawidłowej segregacji odpadów można znaleźć tutaj

Zużyty sprzęt elektryczny

Mieszkańcy zobowiązani są do pozbycia się odpadów w postaci zużytego sprzętu przekazując go jednostkom zbierającym bądź odbierającym odpady tego rodzaju. Poszczególni zbierający są zobowiązani do przestrzegania następujących procedur:

Sprzedawcy detaliczni i hurtowi (sklepy detaliczne i hurtownie) sprzętu elektrycznego i elektronicznego są zobowiązani:

od 1 lipca 2006 r., przy sprzedaży sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych, do nieodpłatnego przyjęcia zużytego sprzętu, tego samego rodzaju co kupowany przez klienta, w ilości nie większej niż sprzedawany nowy sprzęt. Oznacza to, że kupując nową pralkę, starą można oddać w sklepie, w którym kupiliśmy nową;
do umieszczenia w punkcie sprzedaży informacji o wyspecjalizowanych punktach zbierania zużytego sprzętu;
do informowania dokonujących zakupu sprzętu o wysokości kosztów gospodarowania odpadami, obejmujących koszty zbiórki, przetwarzania bądź unieszkodliwiania zużytego sprzętu.

Prowadzący punkt serwisowy jest obowiązany, w przypadku, gdy naprawa przyjętego do punktu serwisowego sprzętu jest niemożliwa ze względów technicznych lub właściciel sprzętu uzna, że naprawa sprzętu jest dla niego nieopłacalna, do nieodpłatnego przyjęcia zużytego sprzętu.

Wyspecjalizowane punkty zbierania zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego prowadzą bezpłatną zbiórkę tego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych. Na terenie miasta Poznania funkcjonują stacjonarne oraz mobilne punkty zbierania elektrośmieci. Podmioty gospodarcze, jednostki organizacyjne, placówki oświatowe i inne podmioty nie będące osobami fizycznymi zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny oddawać mogą w stałych punktach zbierania.

Przedsiębiorcy, z którymi właściciele nieruchomości podpisali umowę na odbieranie odpadów, przyjmują również zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny. Ich odbiór należy uzgodnić z przedsiębiorcą.

Odpady problemowe i wielkogabarytowe

Do odpadów niebezpiecznych zaliczamy: baterie i akumulatory ołowiowe, niklowo-kadmowe i inne, baterie i akumulatory małogabarytowe (paluszki, płaskie, itp.), lampy fluorescencyjne i inne odpady zawierające rtęć, przeterminowane leki, zużyte urządzenia elektryczne i elektroniczne (sprzęt RTV i AGD, komputery, suszarki, żelazka, kalkulatory, telefony, itp.), opakowania po farbach i rozpuszczalnikach, resztki farb i rozpuszczalników w opakowaniach, zużyty olej silnikowy, przekładniowy oraz hydrauliczny w opakowaniach, zużyte filtry olejowe, zaolejone szmaty i ścierki.

Te wszystkie odpady są niebezpieczne dla środowiska i nie powinny znaleźć się razem z innymi odpadami. Powinny zostać poddane unieszkodliwieniu.

Odpady wielkogabarytowe to przede wszystkim meble i sprzęt AGD dużych rozmiarów (lodówki, pralki, piece kuchenne itp.). Wymagają one czynności demontażowych, które pozwolą na wydzielenie z nich części przydatnych do recyklingu oraz usunięcie elementów niebezpiecznych. Podczas demontażu następuje również zmniejszenie objętości odpadów przed ich składowaniem na składowisku odpadów.

opr.ES (źródło www.niepalsmieci.pl)